Sara IV stanowi kontynuację serii „Bohaterki rasy holsteńskiej”. Prezentujemy w niej klacze, które okazały się prawdziwymi klejnotami hodowlanymi, przede wszystkim dzięki osiągnięciom swoich potomków. Teraz przedstawiamy klacz Sarę IV po Quebec–Ahorn Z z linii 7728, która w holsteińskim rankingu klaczy hodowlanych zdobyła 21 gwiazdek.
Lutz Dechau opisuje swoją wybitną klacz hodowlaną Sarę jako typową, niezwykle przyjazną w obcowaniu i płodną. „To wierna dusza. Na pastwisku wystarczy, że zawołam ją raz, a ona podchodzi do ogrodzenia. Mogę z nią rozmawiać” – tak ją charakteryzuje.
Carique z Mariną Röhrig
Sara IV urodziła się w 2002 roku u Hansa-Wernera Hinzmanna. Całe swoje życie ta kasztanowata klacz spędziła u swojego hodowcy i jego siostrzeńca, Lutza Dechau, w Nuttuln. Swoje pierwsze źrebię urodziła w wieku czterech lat. Wujek i bratanek zdecydowali się na wówczas sześcioletniego Carinjo HDC, który trzy lata wcześniej został ogłoszony zwycięskim ogierem rasy holsteńskiej. Z tego połączenia powstała Carique, która stała się koniem odnoszącym sukcesy pod Marina Röhrig w okresie jej startów w kategorii juniorów i młodych jeźdźców – aż po mistrzostwa młodzieżowe, konkurs „Preis der Besten”, puchar skoków U25 oraz starty na poziomie 1,50 metra.
Calle reprezentuje Japonię
Drugie źrebię Saras urodziło się w 2007 roku i z pewnością można je uznać za wizytówkę jej hodowli: syn Cristo o imieniu Calle. Peter Thomsen wprowadził go do świata sportu, a Louise Romeike (SWE) doprowadziła go do tytułu mistrza Niemiec, po czym ten holsteiński ogier pod wodzą Yoshiaki Oiwa (zdjęcie tytułowe) startował w największych zawodach wszechstronnych na świecie. Podczas mistrzostw świata w Tryon (USA) i Pratoni del Vivaro (Włochy), a także podczas igrzysk olimpijskich w Tokio (Japonia) ta para reprezentowała barwy Japonii.
Sara urodziła również córkę o imieniu Ida po Crumble, która również odnosi sukcesy w międzynarodowych zawodach wszechstronnych. Pod wodzą Irlandki Avy Dowley ta dziesięcioletnia klacz może pochwalić się sukcesami na poziomie trzygwiazdkowym.
Zaledwie o rok młodszy od Idy jest Bailey, syn ogiera Barcley. „Już wcześnie dało się dostrzec, że Bailey jest naprawdę wyjątkowym koniem” – wspomina Lutz Dechau. „Jörg i Volkert Naeve nabyli go wówczas, a Mascha Krause odniosła z tym synem klaczy Sara znaczące sukcesy w konkursach dla młodych koni, a także w mistrzostwach krajowych i federalnych” – dodaje hodowca. Później dalsze szkolenie przejął Mylen Kruse.
Bailey i Mylen Kruse
Kolejne pokolenie
Podobnie jak w przypadku krycia z Carinjo, kilka lat temu Lutz Dechau ponownie zdecydował się na holsteińskiego ogiera-zwycięzcę dla swojej Sary. Z połączenia z Charlestonem po Cascadello I pochodzą również dwoje pełnych rodzeństwa: Chember (wideo) i Chalistro. Podczas gdy Chember został odkryty przez Davida Willa i obecnie odnosi sukcesy pod Richardem Vogelem w konkursach do wysokości 1,55 metra, jego młodszy brat mieszka u rodziny Mevesów. „Jan Meves regularnie pomaga mi w szkoleniu naszych młodych koni i stał się dla mnie czymś w rodzaju doradcy” – zdradza Lutz Dechau.
Za pomocą dwuletniej córki Cascadello I, Sariki, hodowca pragnie przenieść cenne i odnoszące sukcesy geny Sary na kolejne pokolenie. „Sara zasadniczo przekazuje swoje cechy w bardzo zróżnicowany sposób. Sama nie należy do najwyższych. Jednak pod jednym względem dziedziczenie jest absolutnie spójne: wszystkie jej potomstwo charakteryzuje się doskonałą ujeżdżalnością”.
Zdjęcia: Stefan Lafrentz
